LifewithDani

Bijna twaalf weken nu op het eiland! Heb al een paar keer het begin van deze blog moeten aanpassen, want ik ben al weken bezig om dit stuk te schrijven. Aan de ene kant voelt het nog maar zo kort, maar aan de andere kant voel ik me hier ook al helemaal op mijn plek. Ik heb steeds meer het idee dat het echte leven hier nu begonnen is. Soms ben ik de hele dag druk in de weer geweest, maar vraag me aan het einde van de dag dan echt af waarmee. Ik ben hier veel meer buiten dan in Nederland en ik zorg ervoor dat ik iedere dag bij de zee ben. Kan hier nog steeds zo van genieten en ook vooral van het feit dat het zo dichtbij is. De eerste weken dat ik hier was, was het weer echt nog niet zo denderend. Veel kouder dan normaal en meer regen en bewolkt. Nu sinds enkele weken is het echt goed. Af en toe nog bewolkte dagen, maar voornamelijk veel zon, blauwe lucht en warm. Ik loop al weken in een korte broek en soms vergat ik dat het pas maart was bijvoorbeeld. Hardlopen doe ik ook nog steeds regelmatig, want hardlopen met deze uitzichten is echt veel leuker dan in Nederland. Ook heb ik hier een sportschool gevonden en ben ik daar nu ook een paar keer geweest. 

Een paar weken geleden heb ik een fiets gekocht! En daar ben ik echt super blij mee, ik wist niet dat ik zo Nederlands was dat ik oprecht zo blij kan worden van fietsen. Maar het is heerlijk, zeker voor Spaanse les wat ongeveer op een half uur loopafstand is en de mogelijkheid die ik nu heb om wat dingen verder weg te bezoeken. Zo ben ik laatst naar Playa del Moro gefietst, ongeveer 8km verderop. Ik had het geluk dat het een super mooie dag was en de zee was zo prachtig. Super helder en kalm. Het moment dat ik daar in de zee stond dacht ik echt bij mezelf: hoe kan ik hier nee tegen zeggen door terug naar Nederland te gaan. Hoe kun je dit achter je laten? Grote gedachten, ik ben hier nog maar kort maar op dit moment voelt het echt zo. 

Ook heb ik al wat moeilijke momenten hier gehad. Ik ben nog erg zoekende naar balans tussen sociale activiteiten, werk en tijd voor mezelf. Daardoor loop ik mezelf soms voorbij en maak ik het vooral voor mezelf dan ook erg lastig. Maar ik merkte ook aan mezelf dat ik niet het gevoel had dat ik hiervoor terug naar Nederland wilde. Ook dit is natuurlijk nog vroeg gezegd en kan er nog van alles gebeuren, maar deze omgeving doet me over het algemeen wel echt goed. 

De laatste tijd heb ik gelukkig wel veel kunnen surfen. Aniek heeft een busje en dan leggen we daar de surfboards in en rijden we naar de northshore. We hebben een keer gehad dat we tegen zonsondergang gingen en we alleen in het water lagen. En het was zo mooi! Het uitzicht op de vulkanen, het heldere water, de zon die langzaam ondergaat in de zee en mooie golven. Ook al gaat het surfen dan niet zo goed, ik kan dan zo ontzettend genieten. We hebben ook, voor ons gevoel een heel grote, stap gezet in onze progressie. We hebben namelijk voor het eerst een hardtop surfboard meegenomen om te gaan surfen en het ging nog goed ook! We sluiten onze surfsessies meestal af met een klein en fout dansfeestje bij de bus en rijden dan tegen de avond weer terug naar het hostel. Helaas (voor mij) is Aniek nu op vakantie en moet ik haar een paar weken missen! 

Gelukkig had ik afgelopen week wel voor het eerst bezoek hier op het eiland! Maarten en Melinda zijn hier een week op vakantie geweest en het was zo fijn en zo gek tegelijk om weer een bekend gezicht te zien. We hadden een dag een auto gehuurd om een kleine roadtrip te maken op het eiland en dat was echt super leuk. We hebben verschillende plekken bezocht, waaronder het mooie en oude Betancuria, een hike gedaan bij Arco de las Peñitas waar ik zelf ook nog nooit geweest was en echt prachtig, heb ook eindelijk de kleine eekhoorntjes gezien en we hebben het strand van La Pared bezocht. Wat een super fijne dag. En over een paar weken komen papa en mama op bezoek dus daar kijk ik ook erg naar uit! Ik heb er heel veel zin in om ook hun het eiland te laten zien.