LifewithDani

De eerste week zit er alweer op. Alweer, maar het voelt ook alsof ik veel meer tijd heb, waardoor de dagen langer lijken. Op zondag ben ik hier gearriveerd en op maandagmiddag had ik meteen mijn eerste trainingsdag voor het werk op de receptie. Ik merkte dat ik nog echt heel erg moe was van de reis en de voorbereidingen en dat ik moeite had om alles goed te onthouden. We waren om ongeveer 21.30u klaar met werken en ik was echt gesloopt. Nog niet gegeten, dus dat daarna nog even gedaan en toen snel naar bed. 

Dinsdag was al een stuk beter! Ik kon toen echt genieten van het feit dat ik hier gewoon ben. Iedere dag ben ik wel bij de zee te vinden. Met ongeveer een wandeling van een kwartier ben ik op het strand en elke keer als ik de zee, palmbomen, blauwe lucht en de zon weer zie zeg ik tegen mezelf dat dit nooit normaal mag gaan voelen. Want jeetje, wat is het hier toch fijn. Ik heb het gevoel dat ik met een permanente glimlach op mijn hoofd hier rondloop. Dit mag echt nooit gaan wennen en moet speciaal blijven voelen. 

Maandag, dinsdag en donderdag heb ik training gehad op de receptie. Het werk is ongeveer 6 uur per dag, dus ik heb ook veel vrije tijd op een dag. Die vul ik in door te wandelen, sporten, lezen en op het strand te zijn (en soms een siësta, om het echte Spaanse leven te ervaren enzo). Per toeval heb ik op twee minuten lopen van het hostel een soort mini buiten gym gevonden waar ik dus lekker kan sporten. Was al opzoek geweest om me in te schrijven bij een sportschool hier, maar zolang dit goed bevalt blijf ik lekker buiten sporten. Vergt soms een beetje creativiteit om te sporten met beperkte middelen, maar dat maakt het ook weer heel erg leuk. Hopelijk kan ik ook snel Spaanse lessen gaan volgen, dat moet ik nog even afstemmen met werken. Ik heb al een paar gesprekjes in het Spaans kunnen voeren, maar ik wil het toch echt vloeiend kunnen spreken. 

Op woensdag heb ik ook weer kunnen surfen! Met de surfschool waar ik hier altijd kom en we gingen naar El Cotillo. Dat is ongeveer 20 minuten rijden en het laatste stuk is onverhard. Je hoort weleens dat mensen Fuerteventura geen mooi eiland vinden, en ergens snap ik dat ook wel als je iets anders verwacht, maar ik vind het prachtig. De hele rit heb ik genoten en zeker het laatste stuk offroad waar je richting de kliffen rijdt over wegen vol keien en rotsen is prachtig. El Cotillo is dan ook een geweldige plek om te surfen, maar de golven daar zijn echte ‘bomba’s’. Zit veel kracht achter en ik heb hier ooit mijn ergste wipe-out ooit meegemaakt. Zo eentje dat je door de kracht van een golf onder water wordt geduwd, een aantal keer een koprol maakt en de grond raakt en dat je lang je adem in moet houden. Gelukkig had ik deze keer niet zo’n ervaring, maar was het juist erg leuk. De golven waren wel net iets te hoog, dus uiteindelijk hebben we in het whitewater gesurfd. Ik had les van Pablo en hij is een longboarder. Dat is een surfstijl die ik heel graag wil leren, dus hij heeft me al vanalles geleerd en ik heb zelfs al m’n eerste cross-step op het board kunnen maken. Op de terugweg in Lajares gestopt voor een ijsje dus dat was echt een geweldige ochtend.

Afgelopen zaterdag en zondag zat ik voor het eerst alleen achter de receptie. Ik vond het spannend, was vooral bang om dingen fout te doen, maar ik had er ook veel zin in. Mijn shift begon om 15.45u en duurt tot ongeveer 21.30u. De receptie is tot 21.00u geopend, maar daarna moet je nog afsluiten, het vuilnis wegbrengen (de trashwalk) en zorgen dat alles netjes is. Ik moet zeggen dat de tijd beide dagen echt heel snel ging. Het was niet heel druk doordat het weekend was, dus ik heb ook veel andere taakjes kunnen doen. Zo ben ik bijvoorbeeld in de weer geweest met het lamineren van labels in de keuken, zodat de gasten weten waar ze bestek en borden kunnen vinden. Die oude labels waren erg viezig en kapot aan het gaan, dus het ziet er nu weer netjes uit. Ook ben ik al vriendinnen geworden met de huiskat hier, Rider genaamd. Ze is geen heel gelukkige kat, werd behandeld voor kanker en ze is dus haar neus kwijtgeraakt daardoor. Als ik in de receptie zit, komt ze bij me langs en dan wil ze het liefste bij mij op de stoel komen zitten. Ik ben echt een hondenmens, maar ik vind dit toch ook wel heel erg leuk. En blijkbaar is ze heel selectief in haar vriendschappen, dus ik voel me wel speciaal haha. 

Ik werk samen met twee andere meiden op de receptie en samen met iemand die in de schoonmaak werkt, wonen we allemaal in het hostel. Vaak wordt er voor lunch gezorgd en ‘s avonds voor het avondeten, dus dat is allemaal fijn geregeld. We zijn nu met twee Nederlandse meiden en twee Italiaanse en ik kan het gelukkig goed met ze vinden. Ik slaap samen met een Italiaanse in ons flatje (zoals we dat noemen) en ze is helemaal blij dat ik het fijn vindt dat het schoongehouden wordt en dat ik graag een praatje maak in de ochtend. 

Deze avond ga ik uit eten bij mijn lievelings restaurantje hier in Corralejo, samen met een meisje die ik de afgelopen keer hier heb leren kennen. En morgenmiddag mag ik weer werken, dus kan ik eerst nog lekker genieten van een halve vrije dag.